Dat ene zinnetje

Mol_Vilda

We kennen het allemaal. Je bent druk, werkt je takenlijst af en doet nog even dat ene mailtje met die ene actie voor de ander uit. Kort en zakelijk, want het is druk. Zendergedrag. Zaken gedaan willen krijgen. Ik bekijk maar al te vaak mijn eigen mail om mij dan te bedenken; hoe is dit voor de ander? Hoe zal hij deze mail ontvangen? Is hij ook zo druk. Zal zij de mail ontvangen zoals ik hem bedoeld heb? Zal hij uitgaan van goede intenties, of het toch wat drammerig en kort door de bocht vinden. Even wisselen van perspectief op mijn eigen actie. Dat levert vaak een verfrissende kijk op mijn eigen vraag op. Bijvoorbeeld dat ik graag zou willen dat iemand met zo’n vraag even bij mij langs zou lopen. Of op zijn minst even een prettige, verbindende zin zou opnemen in de mail. Want dat ene zinnetje, dat doet het hem vaak. De vraag of zin die je wel stelt als je bij iemand langsloopt. En als langslopen echt niet gaat, zet die zin dan in je mail. Die aardige zin. De verbindende zin. Sinds ik die controle standaard uitvoer, zijn mijn mails warmer en is het contact na de mail beter. Nadenken over een compliment, over hoe iemand in zijn vel of werk zit of gewoon een verwijzing naar een prettig contact dat je eerder had. Positief gedrag roept positieve emoties op. Het klinkt simpel en dan is het ook. Je kunt er vandaag al mee beginnen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *